Друзья

На днях в приют Советского района были доставлены переданные вами медикаменты .

Администрация приюта была несказанно рада этой, наиболее актуальной на сегодняшний момент, помощи и просила передать всем участникам акции слова огромной благодарности! «Спасибо Вам за доброту и отзывчивость! Собранные лекарства, без сомнения, помогут ребятам противостоять эпидемии ОРВИ в этом сезоне». Работникам приюта очень приятна Ваша забота об их воспитанниках.

Мы присоединяемся к вышесказанному и благодарим за участие:

buddhavoid, bilancia, eres_eres, j_l_, lavitae, lyonushka, mahaon_ysh, orangevi, ushljopok, Dostalisosedi, FarHei, Инну и Татьяну.

Скан официального письма от администрации приюта волонтерам, участвовавшим в акции.

Надзея Кропачка ‎(2.30):
JŬj
Надзея Кропачка ‎(2.30):
Ырше.
Надзея Кропачка ‎(2.30):
Źkz.
Надзея Кропачка ‎(2.30):
Ды бля!!!

UinAdministrator ‎(0.15):
Здравствуйте. Напоминаем Вам что все icq номера которые не прошли активацию, сегодня будут удалены с сервера без возможности восстановления. Статус Вашего icq номера : НЕ АКТИВИРОВАН. Для активации отправьте sms на номер 3121 с текстом 15100517 В ответном сообщении вы получите подтверждение о активации.

Надзея Кропачка ‎(0.15):
Сука, як-жа вы заябалі. Ідзі сабе мозґ актывіруй, да?

UinAdministrator ‎(0.15):
НЕ АКТИВИРОВАН

Сёньня я плачу за кватэру ў паўтара раза больш, чым зарабляла паўтара года назад.

Приглашаю вас принять участие в благотворительном мастер-классе по изготовлению мыла,
который пройдет в Минске 21 ноября 2009г. (суббота).

В ходе занятия вы научитесь:
- готовить красивое и вкусное мыло;
- варить мыло для себя или для кого-то в подарок;
- приготовить мыло для рук, для лица, крем-мыло или мыло-скраб.

Стоимость мастер-класса 50 000 белорусских рублей.

Собранные деньги пойдут на приобретение подарков к Новому Году детям-инвалидам, посещающим Центр дневного пребывания. О них я много писала в своем журнале .

Список того, что можно принести на занятие и запись в группу ЗДЕСЬ .

учора ўпершыню ў жыцьці зьдзейсьніў дзьве рэчы: клаў кахлю і коўзаўся на каньках.

наагул у жыцьці бясконцая колькасьць нязьведанага і яшчэ нязьдзейсьненага. і штораз нібы нараджаесься наноў. нібы п'еш свой улюбёны таматны сок ці заходзіш па грудзі ў балтыку. ну, ці яшчэ якая радасьць.

абнаўленьне.

Друзья, праздники не за горами. Отметить Новый Год хотят и наши подопечные детишки в Червенском интернате. Для маскарадных костюмов и украшения сцены к новогоднему карнавалу нужно немного ткани:

Атлас - Красный, Желтый, Зеленый, Голубой и Белый - 10 м. Минимальная длина отреза - 3 м.
Подкладочная ткань в тон атласа - Красная, Желтая, Зеленая, Голубая, Белая - 10 м. Минимальная длина отреза - 3 м.
Шифон единым куском - 10 м.
Мех искусственный тонкий - 10 м.
Эластичная лента - 50 м.
Кусочки меха, лоскуты ткани, тесьма, гипюр и пр. - в неограниченном количестве.

Пожалуйста, посмотрите, что из этого вы можете купить. Возможно, в ваших запасах есть что-то, чем вы пользоваться уже не будете, а в интернате это очень бы пригодилось!

Собираем ткани до 13 ноября 2009г.

Координатор Антонина - тел. +375 29 684 10 58, +375 29 765 46 62.

Подробности здесь.

Спасибо :)

Ува сьне чамусьці веру ва ўсякія глупствы. Сёньня, напрыклад, сьнілася, што я душам змывала ў ракавіну вялізнага коніка. І вось жа ўва сьне верыла, што гэта праўда. І падумала, што ў рэальным жыцьці ніколі б не паверыла ў такую глупоту. А потым падумала яшчэ крыху і ўзгадала, што верыла яшчэ і не ў такое глупства...

Да. Дзяды-2009.
Можна казаць і пісаць шмат.
Але ідэя з двума калёнамі, як летась — цудоўная. Адразу зразумела who is who, ніхто нікому не замінае.
Ўсё-ж такі, да, шэсьце арганізуе КХП-БНФ, дык і ня трэба лезьці наперад калёны. Таму што ў гэтым усім, шаноўныя таварышы з МФ, БХД і г. д., праглядаецца піяр.
Можна-ж урэшце рэшт нармальна сябе паводзіць хаця-б на Дзядох? Мы продкаў шанаваць туды ходзім, а не піярыцца лішні раз, да? Адкіньце рознагалосьсі хаця-б на гэты дзень. А калі амбіцыі расьпіраюць — арганізуйце сваё шэсьце. Як летась. Так праўды лепш — ўсё ўсім зразумела пра ўсіх, ніхто нікому не замінае. Ну хіба што толькі Маргінальная Маладая Беларусь прыцерлася ні да чаго.
І, да. Вучэцеся, праўда што, пераходзіць праезную частку. «Жыве Беларусь» трэба крычэць, а не свае пионерские речёвки. Каб калёну не парвалі, трэба кансалідавацца, а не ад’ядноўвацца і зьбіваць з панталыку сумленных грамадзян.
That's all. Nothing personal.

http://daroha.livejournal.com/117755.html?view=1821691#t1821691

мінула больш за два гады. перачытаў.
які вынік? жыцьцё ўсё паставіла на свае месцы. усё слушна.

учора няўдала адкрываў кансэрву й зачапіўся за бляху далоняй. бінту не было, затое ў прыбіральні ляжала рулька паперы. а вось яшчэ я чуў, што кроў можна мохам спыняць. прынцып тойсамы.

да чаго гэта я ўсё? ды нідачаго. проста так. яно наагул усё неяк проста так.



upd. а вось мой сябра ваня мне напісаў у скайп наступнае:

"Видишь ли конь...Нас настолько плотно окружили Windowsы,Simensы дизельное топливо, консерванты, Матрицы, терминаторы, Газпромы, Castrolы, нефть, пиарменеджеры, aйподы, водороды, килобайты.......Настолько плотно,что когда мы вдруг режем до крови руку,то нам нужно время что б припомнить тот удивительный факт ,ччто мы сделаны из мяса и крови)"

ну і вось, гэтак і ёсьць.


_

Друзья, мы благодарим вас за отзыв на АКЦИЮ - часть медпрепаратов уже собрана.
Но кое-чего, очень нужного деткам, все еще нет. Мы просим вас посмотреть этот небольшой список и по возможности помочь.

Собираем витамины, лекарства и подгузники до 31 октября 2009г. включительно.

UPD: Все необходимое собрано. Спасибо большое всем участникам акции!!!

выпадкова выдаліла папярэдні запіс. у гэтым спасылку паправіла


Напэўна, яшчэ шмат хто ня ведае, але ў майго бацькі ёсць жж. Піша ён сапраўды файныя рэчы. Ня тое што я :) Таму прапаную вам яго пачытаць і зафрэндзіць. Вось, як прыклад, адзін з тэкстаў.

– А, да-да, помню. Так із какого вы колхоза? – прапытаў мяне, тады яшчэ маладога газетчыка, журналіста мясцовага выдання, у калідоры завода лёгкіх металаканструкцый намеснік дырэктара Іван Журыха.

– Ніколі не прамоўлю больш назву свайго выдання, – падумаў я сам сабе.

Справа ў тым, што незадоўга перад гэтым я патэлефанаваў Івану Журыху:

– Іван Іванавіч, гэта Манцэвіч са “Святла камунізму”. Ці магу я з вамі сустрэцца?

– Какіе могут быть вопросы. Сегодня я на заводе.

Можна толькі здагадвацца, колькі падобных сітуацый магло здарыцца, ды і задаралася ў той час, калі “Запаветамі Ільіча”, “Чырвонымі зоркамі”, “Шляхамі Перамогі”, “Сцягамі Леніна” і “Ленінскімі клічамі” называліся не толькі калгасы, а і раёнкі. Нешматлікія выданні мелі шчасце на  слова “газета” ў лагатыпе: “Настаўніцкая газета”, ды, мабыць, і ўсё.

Калі ў Маладзечна прыйшоў час пераменаў, калі праспект Леніна стаў Вялікім Гасцінцам, а плошча імя правадыра стала Цэнтральнай плошчай, вуліца Савецкая стала Віленскай, і назаўсёды ў нябыт сышло словазлучэнне “Тупік Пушкіна” (!), калектыў “Святла камунізму” таксама захацеў пераменаў. І мы скарысталі цудоўную магчымасць. Разумны чалавек, рэдактар Аляксандр Хазянін, не стаў гэта рабіць кулуарна і без “народу”. Абвесцілі конкурс.

– Але чаму не назваць газету газетай, ды і Маладзечанскай? – спытаўся я ў калег. Усё ў назве зразумела. Газета з Маладзечна.

– Ну ты, Манцэвіч, даеш. Столькі назваў прыгожых ёсць: “Крыніца”, “Раніца”, “Родны край” – парыраваў Валеры Маркелаў, паэт з цудоўным адчуваннем слова. – Людзям прыемна будзе разгарнуць такое выданне. Сваё, роднае, беларускае.

Ну што я мог супраць Маркелава з яго паэтычным аўтарытэтам? Адчуваў, што гэта апошні шанец зрабіць нешта правільнае з назвай – газета  ішла да перарэгістрацыі. І тут згадаў той выпадак на заводзе. Гэтага аргумента было дастаткова.

“Маладзечанская газета” стала першай газетай ў Беларусі, у назве якой спалучылася назва горада і слова “газета”. Ужо пасля з’явіліся “Аршанская газета”, “Лідская газета”, “Веснікі”, “Кур’еры” і “Панарамы”.

Сёння раніцай я быў на ўрачыстым сходзе ў сваіх калег ў рэдакцыі “Маладзечанскай газеты”. 70 год выданню, пра якое многія газетчыкі, і не толькі дзяржаўных выданняў, могуць сказаць: “Тут я чамусьці навучыўся”. І пасля, за кубачкам чаю, мы прыгадалі гэту гісторыю, як газета назву мяняла.

Прайшло нямала часу. У маім жыцці з’явіўся другі праект: “Рэгіянальная газета”. Гэта ўжо крыху іншая гісторыя. Але я заўсёды ўдзячны Івану Іванавічу Журыху, які ў мяне некалі спытаўся:  Так із какого вы колхоза?

З усмешкай ваш

А.М.